Hafiz Muhammad Qasim Misbah

راټول ڪړی په میړانه شازلمواغزن تارونه

دا چي ځې او ما پرېږې شي ازاربه درپسې

ګوره چي نه سي انتظار راځي

وساتۀ زما زړه یاره لاره مو باریکه ده

حفاظت یې زمونږ د ټولو مسؤليت دی

له شوره یم لوېدلئ د مستۍ خبري مه کړه

ستا پر نامه د سترګو توره ستا پر وجود خیرالانامه

په اوښکو باندي لوندمي تل ګریوانه ملامته

ما هم ورته ژړل له زندګۍ سري ماښام